ฝนดึก


๏ สายฝนพรำ ซ้ำฟ้าพราว คราวฟ้าดึก
นอนระทึก นึกระทม ขื่นขมหนัก
เจ้านวลน้อง จ้องหนีหน้า มาหน่ายรัก
เหมือนถูกหัก มักถูกเห เล่ห์ลวงใจ

๏ หนอ…คนจร นอนขื่นจิต จมพิษรัก
เมื่อถูกหัก มักถูกห่าง ทิ้งร้าง,ให้-
ตัวสำรอง ต้องสำราก แล้วจากไกล
มิเหลือไย ไม่เหลือยาว ให้สาวเลย

๏ ข้าจึงฝืน ขืนใจฝ่า คิดท้าฝัน
ผ่านคืนวัน ผันคืนว่าง อย่างชินเฉย
สายฝนยัง สั่งฟ้าย้ำ ประจำเลย
แล้วเปิดเผย เย้ยปมแผล ว่าแพ้เธอ

๏ ข้าเจ็บร้าว คราวเจ็บรัก หนักจริงหนอ
หัวใจฝ่อ ห่อใจฝัน หวั่นไหวเก้อ
คืนฝนพรำ ค่ำฝนไพร ใจละเมอ
ผิดยังเพ้อ เผลอยังพร่ำ ช้ำรักลวง.๚๛

สหาย พันจอก
2 ก.ค.2554

ดัดแปลงภาพจากคุณ Prajun Kaew ขอบคุณครับ

Advertisements

1 ความเห็น (+add yours?)

  1. ยัยต๊องส์
    ก.ค. 14, 2011 @ 19:24:58

    ยามฝนพรำพร่ำรักละเมอหา
    คนไกลตาหนีหน้าไกลเกินฝัน
    ฝนปีนี้ไม่มีเธอคอยปลอบขวัญ
    กายห่างกันใจพร่ำเพ้อรอเธอคืน…สู่อ้อมของหัวใจ

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: