คำสัญญา


คงมีหลายสิ่งเราไม่รู้
ซุกช่อนอยู่ที่ใดตรงไหนบ้าง
ด้วยหัวใจรันทดถูกปลดระวาง
ก้ำกึ่งกลางความเชื่อที่เหลือเดน

เราต่างดิ้นรนต่างค้นฝัน
ต้องบากบั่นทุกอย่างไม่ว่างเว้น
อาจพลั้งอาจพลาดอาจลำเค็ญ
ขื่นเข็ญอยู่บ้างในบางครา

เรามิใช่อริยะจะตรัสรู้
ที่เห็นอยู่สู้ทนหลังชนฝา
ในเส้นทางทุกข์ทนปนเวทนา
อาจยังต้องไขว่คว้าหาจุดยืน

แต่ละวันสาละวนการค้นพบ
จากและจบเช้า-ค่ำไม่ฉ่ำชื่น
โศกและสุขทุกข์ระกำจนกล้ำกลืน
อกเคยร้าวกร้าวฝืนหยัดยืนตน

เราสองคนบนโลกกว้างเส้นทางเปลี่ยว
เคยกราดเกรี้ยวกันบ้างในบางหน
เคยผ่านเศร้าผ่านสุขและทุกข์ทน
ผ่านความจน,ลำบากอีกมากมาย

ให้สัจจะปฎิญาณการรับรู้
จะต่อสู้ความทุกข์ยากที่หลากหลาย
เรายังเหลือกำลังทั้งใจกาย
สู้จนแสงสุดท้ายจะลับลา

แต่ยังมีหลายสิ่งเราไม่รู้
เพราะเราอยู่กลางโลกแล้งแสวงหา
เมื่อเราต่างห่างกันคำสัญญา
เราต่างปรารถนาให้ยืนยัน

หนึ่งคนอาจอ่อนไหวในรู้สึก
ลืมสำนึกความอาทรเมื่อก่อนนั้น
เมื่อเส้นทางระหว่างใจห่างไกลกัน
ยิ่งนานวันอาจจืดจางจนลางเลือน

เราไม่รู้วันรุ่งของพรุ่งนี้
ชั่วหรือดีหลอกหลอนซุกซ่อนเงื่อน
ว่าภาพแห่งชีวิตจะบิดเบือน
หรือคลาดเคลื่อนเคว้งคว้างไปทางใด

ความจริงแท้แน่นอนของชีวิต
ผู้ลิขิตคือเรามันก็ใช่
แต่บนเส้นทางระหว่างไป
อาจมีใครมากั้นกลางระหว่างเรา

เธอหรือฉันรับได้ไหมในวันหน้า
หากพบความอ่อนล้าหรือเศร้าเหงา
ดำรงอยู่คู่กับโศกโลกสีเทา
ในเงื้อมเงาอันแปลกเปลี่ยนและเวียนวน

เธอหรือฉันรับได้ไหมในวันหน้า
ถ้าหากมีมายาให้สับสน
จะคงเดิมอยู่ไหมกับใจตน
ยังยืนบนคำมั่นแห่งสัญญา

อยากขอคำยืนยันอันแน่นหนัก
คนเคยรักยังรักเป็นหนักหนา
แม้จะห่างแค่ไหนในสายตา
รับปากว่ารักนั้นจะมั่นคง

แม้จะห่างแค่ไหนในสายตา
รับปากว่ารักของฉันยังมั่นคง!

สหาย พันจอก

3:01 25/10/2556

เช้านี้ให้เธอ


แอบคิดถึงคนไกลดวงใจเหงา

ซ่อนอยู่ในเงื้อมเงาสีเทาหม่น

ดั่งสมันติดบ่วงลวงเล่ห์กล

ให้สับสนคร่ำครวญหวนคำนึง

อยากติดปีกลัดฟ้าไปหาเจ้า

ก็แสนเศร้าเพราะไกลเกินไปถึง

หวังก็เพียงในฝันอันตราตรึง

ซาบซึ้งเกินพอหนอชีวิต

นึกอนาจวาสนาชะตาตก

เหมือนวิหคหลงป่าฟ้าลิขิต

หวังเพียง เคียงดวงใจในความคิด

ถูกหรือผิดไม่รู้ดูเลื่อนลอย

แม้นกุศลผลบุญยังหนุนเนื่อง

ให้รุ่งเรืองในรักสลักถ้อย

คำจากใจอยากบอกเจ้าว่าเฝ้าคอย

ให้เศร้าเหลือเพียงน้อยและไม่นาน

ในวันรุ่งพรุ่งนี้ที่เช้าฉาย

แสงพราวพรายคือสุรีย์ที่โชนฉาน

โอบดวงใจละมุนบุญบันดาล

ให้กล้ากร้านผ่านเศร้าเมื่อเช้าเยือน

ยิ้มจงแย้มแต้มดวงหน้าเหมือนฟ้าใส

สุขฤทัยสมฤดีมีผองเพื่อน

เรื่องเก่าก่อนย้อนเก็บเจ็บจงเลือน

ขอย้ำเตือนบอกเจ้า ณ เช้านี้.

สหาย พันจอก

27/4/56

ระหว่าง



ภาพจาก wallcoo.net

ระหว่างทน ระหว่าง ทางที่ท้อ
ระหว่างรอ ระหว่าง ไปทางไหน
ระหว่างซ้าย ระหว่างขวา น่าน้อยใจ
ระหว่างไป ระหว่างถอย คอยชำเลือง

ในระหว่าง ความว่างเปล่า เราเท่านั้น
ระหว่างฝัน เริ่มลุย เริ่มคุยเขื่อง
ระหว่างเงา เหงาเศร้า เหล้าก็เปลือง
ระหว่างเคือง เปลืองเหล้า ก็เท่านั้น….

ระหว่างจิบ ระหว่างจับ ที่กลับกลอก
ระหว่างบอก ระหว่างใบ้ ที่ไร้ฝัน
ระหว่างคน ระหว่างคืน ระหว่างวัน
ระหว่างเธอ ระหว่างฉัน นั่น…โลกลวง

ในระหว่าง การคบ ก็พบแค้น
ในระหว่าง ง่อนแง่น ในเหวห้วง
ในระหว่าง เย็นลม มาห่มทรวง
ระหว่างช่วง เด็ดเด้า เจ้าดอกรัก…!!

สหาย พันจอก
23 เมษา 2555

ฝนตก



เฉาะแฉะ แจ๊จ๊ะ อยู่ฉะฉาน

หลังคาบ้าน แป๊ะเป๊าะ ดังเฉาะฉาว
ค่ำคืน คืบคลาน มาถึงคราว
ฝนพราว ลมพรู มากรูเกรียว

ก้านโยก กิ่งไหว ใบพฤกษ์
ระทึก นัยน์ตา น่าหวาดเสียว
ลมแล้ง คนล้า น่ากลัวเชียว
หน่อยเดียว พรั่นพรึง ตะบึงตะบัน

สาดซ่า พาซัด สะบัดโหม
ประโคม เสียงฟ้า มาสนั่น
ลมหวู หวีดหวิว พร้อมกัน
ไม่ทัน เก็บผ้า ชายคาเรือน

เปียกปอน กระเซอะกระเซิง แต่เริงร่า
รอฝน รอฟ้า เคยลาเลื่อน
ร้อนระรุม สุมกายา มาเป็นเดือน
เมื่อมาเยือน จึงยินดี ฉะนี้แล.ฯ

สหาย พันจอก
9 เมษา 2555

ภาพจากอินเตอร์เน็ต ด้วยความช่วยเหลือจาก google.

ชะตารัก


ชะตารัก

ภาพจากอินเตอร์เน็ต

ชะตารัก

จะคำนึงคิดถึงใครก็ไม่รู้
ให้หดหู่ห่อเหี่ยวเปลี่ยวใจหนัก
ท้อทุกอย่างทางที่เห็นเส้นความรัก
หมอดูทักว่าอนาจพลาดหลายครั้ง

ยังก้าวอย่างย่างย่ำย้ำคงที
จรีลีกี่หนบนทางหวัง
ก็ล้วนแล้วแจวจรให้ใจพัง
คงต้องนั่งงึมงัมพึมพัมทุกข

พบเจ็บปวดรวดร้าวแสนสาหัส
ทั้งพรากพลัดเข็ญใจไม่สนุก
เห็นความเหงาความเศร้ามาเร้ารุก
ชีวิตคลุกต้อยต่ำระกำนัก

ยับเยินเกินยารักษาได้
บอกไม่ไหวแลเห็นเป็นเรื่องหนัก
อาภัพโชควาสนาชะตารัก
ควรหยุดพักอย่าไปพบสบตาใคร

สหาย พันจอก
30 มี.ค.55
(ภาพจากอินเตอร์เน็ต)


รูปภาพ

เช้านี้


อรุณรุ่งเรืองรองสาดส่องฟ้า
สีทองทาฉาบฉายประกายฉาน
บอกฤกษ์วันอันรวีที่เบิกบาน
เปิดตำนานชีวิตเช้าอันเร้าใจ

นั่นนกกาโผผินบินลัดฟ้า
เหินเวหาพร้อมหมู่สู่เมืองใหญ่
วิหคร่อนจรมาหากินไกล
คนก็ไปตามทางแบบอย่างคน

เช้าระรื่นชื่นระรวยด้วยลมโชย
หากท้องโหยแรงล้าพาหมองหม่น
ชีวิตหนอเคว้งคว้างต่างดิ้นรน
วิถีคนวิถีนำต่างคลำทาง

ยังยื้อแย่งแข่งเด่นเห็นไปทั่ว
ต่างเนียนัวแย่งเป็นใหญ่ไปทุกอย่าง
เห็นสวรรค์มั่นใจบันไดวาง
ทำทุกทางขึ้นสวรรค์ชั้นวิมาน

ก้าวข้ามขั้นปีนฟ้าไต่หาเมฆ
คาถาเสกเล่ห์กลอลหม่าน
ซ่อนความชั่วเทียบขั้นอันธพาล
คือสันดานสันดอนซ่อนในคน

นะ…โลกเช้าวันนี้ที่แลเห็น
ถูกมองเป็นธรรมดาน่าสับสน
ชีวิตเช้ารีบรุกซุกเล่ห์กล
ทางวกวนวุ่นวายใช่คิดวาง

ฉันอับจนทนทุกข์อยู่เปล่าเปลี่ยว
เหมือนโดดเดี่ยวยากไร้เสียทุกอย่าง
หลงดุ่มเดินเพลินไปในเส้นทาง
เดินท่ามกลางโลกนี้ที่ร้างรัก.

สหาย พันจอก

อวยพร



ดึกดื่นคืนค่อนนอนไม่หลับ
คนอาภัพบอกโดนรุกทุกข์มาถีบ
ฝันจึงฝ่อห่อด้วยห่วงดวงใจลีบ
ตันและตีบความคิดพินิจนึก

ยังห่วงหาอาวรณ์สะท้อนสะท้าน
กำซาบซ่านหวานไหวในรู้สึก
คำที่ยังฝังใจในสำนึก
ส่วนลึกหลอกหลอนสะท้อนใจ

วันเวลาผันผ่านก็นานหนอ
ระทมท้อทุกข์ทนหนทางไหน
ชีวิตว่างวังวนบนทางไกล
มิมีใครเคียงข้างหนทางเธอ

อวยพรให้เธอห่างจางความทุกข์
เจอสุขเร็ววัน รักมั่นเสมอ
พรหมลิขิตชีวิตหวัง ยังเลิศเลอ
อย่าได้เจอแต่เรื่องเศร้าเหมือนคราวนั้น

สหาย พันจอก
31 มีนา. 55
(ภาพโดย Wallcoo.net)

กำลังใจในเกลียวคลื่น


กำลังใจในเกลียวคลื่น

ระลอกลิ่วระริ้วรายเป็นสายเส้น
ระเริงเร้นเต้นรับกับสีแสง
ระบำเริงเชิงชั้นตะวันแรง
ยังกรีดกรายมิหน่ายแหนงแข่งตะวัน

ทั้งสาดซัดสะบัดพริ้วเป็นทิวถ้วน
ตามกระบวนพิลาศหาดทรายฝัน
ทะยอยย่อก่อใหม่ในละวัน
ทะยอยชั้นทะยอยเชิงเริงลีลา

ไม่ทดท้อหนอเจ้าลีลาคลื่น
จะค่อนคืนดื่นดึกไม่นึกล้า
ส่งสำเนียงเสียงซ่านบันดาลม
สาดซ่าก่อนจบซบผืนทราย

ทะยอยต่อก่อตนบนทางใหม่
มิหวั่นไหวหวาดหวั่นขยันขยา
เหมือนคนล้มซมซานสะท้านกาย
ก็มั่นหมายหยัดยืนเพื่อฟื้นตน

พิไลเลิศเพริศพราวในราวคลื่
เธอยังตื่นพริ้วไหวไม่เคยบ่
ฉันเหนื่อยท้อรอฟ้าชะตาตน
ยามทุกข์ทนจึงขอหวังกำลังใจ

สหาย พันจอก
31/3/55
(ภาพจาก showwallpaper.com)

รูปภาพ

ภาพลวง


จากลาจากกันแล้วแก้วตาเอ๋ย
เคยคนเคยเชยชิดพิสมัย
ห่างแต่นี้ห่างกันนับวันไกล
ไหนตอนไหนได้เจอกันฉันไม่รู้

ยิ้มเคยยิ้มหยอกเย้ากลับเศร้าสร้อย
ร้อยคำร้อยรสหวานผ่านสองหู
ตาสองตาสบตามาแลดู
ชูเชิดชูชื่นชมเคยสมจินต์

รักร้างรักหักใจไปจากเจ้า
เศร้าฉันเศร้าความหลังหวังถวิล
คิดครุ่นคิดคำนึงถึงยุพิน
ถิ่นจากถิ่นฉันรู้เคยอยู่เคียง

มองฉันมองความหลังครั้งหวานชื่น
รื่นรสรื่นแต่นี้ไม่มีเสียง
ฟังเคยฟังคำหวานผ่านสำเนียง
เพียงเหลือเพียงภาพลวงเต็มดวงตา

ภาพและคำ โดย ทอฝัน ตะวันโชน
16/3/55

รอย



๏ รอยไออุ่นกรุ่นกลิ่นถวิลหวั
รอยเรื้อรังคำนึงถึงวันหวาน
รอยจารึกผนึกแนบอิงแอบนาน
รอยเลยผ่านห้วงเวลารอยอาลัย

๏ รอยแห่งรักประจักษ์คำจำในจิ
รอยมิ่งมิตรแม้ผ่านช่วงห้วงสมัย
รอยยังรื่นชื่นฉ่ำล้วนอำไพ
รอยฝังใจมิจางกระจ่างรอย

๏ รอยอาดูรพูนเทวษเหตุความช้ำ
รอยตอกย้ำรักร้างอย่างเหงาหงอย
รอยยังคงตั้งท่าบอกว่าคอย
รอยทุกรอยยังแจ่มจ้าสุดอาลั

๏ รอยทั้งรักทั้งแค้นแสนวิโยค
รอยความโศกความเศร้าเข้าสมั
รอยปั่นป่วนชวนขื่นฝืนฤทัย
รอยแห่งใจน้องนางมาจางลง

๏ รอยที่รักขมขื่นสะอื้นหวน
รอยคร่ำครวญใจแหลกแตกเป็นผง
รอยชอกช้ำกล้ำกลืนใยยืนยง
รอยยังคงเคียงคู่อยู่ทุกรอย.๚๛

ทอฝัน ตะวันโชน

Previous Older Entries

%d bloggers like this: