เสือโหย


หยิบความรักแบกบ่าพาตระเวน
จะเหลือเดนเก่ากากก็อยากรัก
จะเป็นซากขื่นเข็ญไม่เห็นหนัก
เหนื่อยก็พัก วางลงไว้ตรงนั้น

ออกสัญจร ร่อนเร่ ระเหระหก
หัวกระดก ก้นขมิบ ขยิบฝัน
ร่ายกวี ลีลา สารพัน
มือเอื้อมจันทร์ เอื้อมดาว สาวถึงเดือน

ร่ายเรียงเรียง เคียงคำ ขยำย้อน
ร่ายบทกลอน บางกลอน ใส่ไคร้เพื่อน
เกี่ยวดอกรัก มาร้อย คอยตอกเตือน
แล้วปล่อยเลือน โรยรา จนราโรย

ทิ้งความรัก วางลง ตรงฟุตบาท
คือสัญชาติ อิหลักอิเหลื่อ ไอ้เสือโหย
ได้เวลา เดินทาง กลางลมโชย
ได้เวลา ออกขโมย อีกหนึ่งครา

ขโมยรัก ขึ้นบ่า พาตระเวน
จะกากเดน แค่ไหน ไม่รู้สา
ขย้ำรัก อร่อยเหลือ เพราะเสือปลา
แล้วปล่อยเศษ  ทิ้งอีกครา..ไม่สนใจ.

สหาย พันจอก

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: