ต้องถอน(กลอนไม่สุภาพ)



๑.
นั่นดาวเดือน กระจ่างฟ้า ตาเริ่มใส
สู่ทางใด ไถ่ถาม ตามทางถ้วน
เคยเดินตรง หลงทิศ จนจิตรวน
เข้ากระบวน สู่กรรม ระยำเกิน

ดึงใจกลับ รับจิตตก เริ่มนกรู้
เคยคิด-กู เก่งเป็นบ้า กล้าเหาะเหิน
สนองตน อุกอาจ แต่ขาด-เกิน
ทำเป็นเดิน ท่องทั่ว แสนมัวเมา

๒.
ในรสรัก ย่อมรู้ อยู่หลากรส
รักปรากฏ แก่ใจ ทำไมเขลา
แค่ลมพ่น จากปาก ฝากให้เรา
เพราะหูเบา สนองเธอ จนเผลอใจ

เป็นนางแมว เริงสวาท องอาจยั่ว
ย่อมเกลือกกลั้ว กาเม ทำเฉไฉ
บอกรักได้ อีกมาก ยากอะไร
พอเผลอไป เราทุกข์ สนุกเธอ

๓.
ไม่ได้ช้ำ ไม่ได้เหงา จนเฉาแดก
ใช่เรื่องแปลก โดนหลอก อยู่เสมอ
ธรรมดา หัวอ่อน นอนละเมอ
แม่ง-ดันเผลอ อย่างหนัก หลงรักลวง

เอ่ยคำรัก สามเวลา ห่าร้อยดอก
โพสต์มาบอก เช้าเย็น เห็นแล้วง่วง
เอาคำรัก ยัดใส่ คนใจกลวง
หลอกไปควง สมใจ แล้วไม่แล

๔.
พอกันที ผีปอบ อีชอบดูด
คนใช้ตูด บอกรัก มักไม่แน่
วันพรุ่งนี้ เริ่มใหม่ ไม่เคยแคร์
หารักแท้ ที่เข้าท่า ดีกว่ามึง.

สหาย พันจอก 
๒/๑/๕๕

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: