บ๊ะ…หนาวอีกแล้ว!!


บ๊ะ…หนาวอีกแล้ว!!
(กลบทสะบัด สะบิ้ง)

๏ บ๊ะ…ได้กลิ่น ไอหนาว มันคาวมันคลุ้ง
หมอกก็ฟุ้ง กระจาย เป็นสายเป็นเส้น
อาทิตย์ย้อย ลอยต่ำ เมื่อย่ำเมื่อเย็น
ดาวกระเด็น กระพริบแสง เป็นแดงเป็นดวง

๏ อาทิตย์ลับ เหลี่ยมเขา ให้เปล่าให้เปลี่ยว
เดือนดวงเดียว เด่นโดด ทั้งโชติทั้งช่วง
คนมันเคย ช้ำชอก โดนหลอกโดนลวง
หัวใจกลวง เป็นรูโบ๋ จนโซจนเซ

๏ มืดนภา เหม่อมอง ก็หมองก็หม่น
ทางดิ้นรน เรียวตัน ต้องหันต้องเห
จะก้าวย่าง ปั่นป่วน ทั้งรวนทั้งเร
ทางเดินเฉ หัวหมุน ให้วุ่นให้วาย

๏ นี่ลมหนาว โชยมา อีกคราอีกครั้ง
มองความหวัง เลือนลับ กระสับกระส่าย
ท้องนภา มืดมน ทุรนทุราย
เหลียวข้างกาย เอกา ละล้าละลัง

สหาย พันจอก
(ทำไม ลมหนาวมันต้อง “คาวคลุ้ง” และทางเดินมันถึง “เรียวตัน” หาคำตอบกันเอาเอง)
ภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: