กินแดด


กินแดด

นั่งซดรินกินแดด
ที่แผดส่อง
หัวใจหมองหม่นหมาง
เพราะนางหาย

ขมรสแดดแผดเผา
เฉาใจกาย
จวบแสงวายลับลา
ยังอาวรณ์

ยังอาวรณ์เนื้อนวล
ครวญครุ่นคิด
ในห้วงจิตยับเยิน
เกินถ่ายถอน

รักมาจางร้างไกล
นิรันดร
เหลือบางตอนร้าวรวด
คือปวดใจ

จึงนั่งรินกินแดด
ที่แผดส่อง
ใจยังหมองหม่นหมาง
นางอยู่ไหน

ขมรสแดดแผดกล้า
มาเผาใจ
ถูกคนไกลเขาทำ
ให้ช้ำทรวง.

สหาย พันจอก

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: