Flash fiction-1


อย่าถามฉัน

ภาพจากอินเตอร์เน็ต

ลูกสาวพ่อ


เสร็จจากเผาศพลูกสาวคนโตพ่อก็ต้องมานั่งกุมขมับปวดหัวกับลูกสาวคนเล็กอีกแล้ว

“หนูทำเงินบริษัทหายไปสองแสนค่ะพ่อ” เสียงกรอกมาตามสายโทรศัพท์

“หา…! อะไรกันหายตั้งสองแสน”

“ค่ะพ่อ หนูซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์เพื่อนจะเอาเงินไปเข้าแบงค์ รถมันชนกัน มอเตอร์ไซค์ล้มกระเด็นไปคนละทิศละทาง”

“แล้วไง”พ่อยังไม่วายสงสัย

“แล้วไง กระเป๋าเงินก็กระเด็นหาย หาไม่เจอ”

“เวรกรรม!”พ่ออุทานเอามือกุมขมับ

“หนูต้องหาเงินมาใช้คืนเค้านะ…พ่อช่วยหนูด้วย”เสียงพูดปนสะอื้น

“เอา ๆ เดี๋ยวพ่อจะหาให้”พ่อวางสายด้วยอารมณ์หงุดหงิดแล้วก็ถอนหายใจเฮือกเบ่อเริ่ม แค่ลูกไม่เป็นไรก็ดีแล้ว แต่เงินสองแสนนี่สิมันก็เอาเรื่องอยู่หนา

ลูกคนโตอายุเพิ่งสามสิบสี่  เป็นพยาบาล  พ่อปรารถนาจะอุ้มหลานมาหลายปีแต่ก็อด  ลูกไม่ยอมมีครอบครัวซักทีจนกระทั่งวาระสุดท้ายมาถึง…

ลูกสาวพ่อป่วยเป็นมะเร็งเต้านม …รักษาอยู่ประมาณปีกว่าๆ ความทรมานก็สิ้นสุดลง แต่สิ่งที่เหลือคือความทรมานในหัวใจของพ่อ

“เพราะพ่อนั่นแหละ ชอบบังคับลูกไม่ให้มันคบเพื่อนชาย”แม่กระแทกเสียงใส่ยามเสวนากันเรื่องนี้

“พอจะมีแฟนซักหน่อย พ่อก็ขู่จะเอามีดปาดคอมั่งอะไรมั่ง…!!”

“บ๊ะ…ก็ตอนนั้นมันนานมาแล้ว”พ่อหาเหตุมาหักล้าง “และมันก็ยังเด็กยังเรียนหนังสือ”

“ก็นั่นแหละ มันโตแล้วก็ยังฝังใจไม่ยอมมีแฟน”แม่ไม่ยอมแพ้

“เออๆ ฉันผิดเอง…รู้งี้ให้มันป่องกันตั้งแต่เรียนไม่จบก็ดีแล้ว”พ่อประชด แม่รู้ดี เถียงกันต่อก็ไร้ประโยชน์สู้เงียบเสียดีกว่า ในใจคิดว่ายังไงก็ยังมีคนเล็กอีกคนน่าจะได้อุ้มหลานเร็วๆ นี้

ลูกสาวคนเล็กลางานกลับมาเยี่ยมบ้าน  พร้อมกับเพื่อนสาวผมสั้นรูปร่างท่าทางการเดินเหินราวกับผู้ชาย มีแต่น้ำเสียงเท่านั้นแหละที่บอกว่าเป็นผู้หญิง  เธอบอกกับพ่อกลับไปต้องมีเงินสองแสนไปใช้หนี้บริษัท

“เพื่อนหนูคนนี้แหละคนขี่มอเตอร์ไซค์แล้วถูกรถชน”ลูกสาวบอก

“อ้าว งั้นก็ต้องออกเงินคนละครึ่งสิ”พ่อว่า

“ไม่ ๆ เค้าคนขี่ เค้าไม่ผิดหนูคนถือตังค์หนูผิดที่ไม่รักษามันไว้ให้ดี”ลูกสาวแย้ง

“อ้าว เค้าไม่ผิดเหรอที่ขี่รถประมาทให้โดนชน” จบคำพูดของพ่อก็เงียบกันทั้งวงสนทนา เอาเถอะพ่อไม่คาดคั้นลูกอยู่แล้ว สองแสนก็สองแสน

ผ่านไปสามวันพ่อก็วิ่งหาเงินให้จนครบ หยิบยืมเพื่อนพ้อง กู้เขามาก็มี  แม่ไปเปียร์แชร์มาได้ด้วยดอกเบี้ยแพงลิบ  อารามดีใจว่าได้เงินครบแล้วรีบผลุนผลันเข้าห้องลูกสาวด้วยความลืมตัว…

ภาพที่เห็นเบื้องหน้า ทำให้พ่อกระเด็นออกจากห้องเหมือนโดนช้างถีบ  กระเป๋าใส่เงินกระเด็นไปอยู่ตรงไหนก็ไม่รู้

ภาพลูกสาวกับเพื่อนหญิงผมสั้นกำลังเล่นบทเลิฟซีนกันแบบถึงพริกถึงขิงปะทะเต็มสองตา  ถึงพ่อคนโบราณก็เคยรู้มาก่อนว่าหญิงกับหญิงก็สามารถร่วมบทรักด้วยกันได้  แต่ไม่คิดว่าจะเป็นลูกสาวพ่อ

เข่าอ่อนหน้ามืดแทบเป็นลม เสียงเย้ยหยันของแม่ก้องอยู่ในหัวกลับไปกลับมาราวกับเสียงแอ็คโค่

“เพราะพ่อนั่นแหละ ชอบบังคับลูกไม่ให้มันคบเพื่อนชาย”

“เพราะพ่อนั่นแหละ ชอบบังคับลูกไม่ให้มันคบเพื่อนชาย”

ความหวังจะได้อุ้มหลานดับวูบลงไปอีกครั้ง…!

Advertisements

2 ความเห็น (+add yours?)

  1. dreamfind
    พ.ค. 19, 2011 @ 20:08:04

    ถ้าลูกของพ่อ มีความสุข พ่อก็โอเคช่ายมั้ยค่ะ

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: