♥ อาวรณ์


1.ฟังเรื่องเล่าจากราวป่าใจพาเหงา
เหมือนเงื้อมเงามาทาบทาท้องฟ้าหม่น
หวนระลึกนึกนับจับเวียนวน
คล้ายสับสนเรื่องราวที่เล่ามา

2.อยู่เมืองใหญ่ใจเปลี่ยวแสนเดี่ยวโดด
ไม่คิดโกรธโทษใครไ่ม่กังขา
จะเคืองแค้นแน่นท้นพ้นอุรา
อีกหนึ่งใจบอกทุกอย่างให้ช่างมัน

3.เป็นไฉนใจคนสับสนหนัก
ทั้งเรื่องรักเรื่องเกลียดเรื่องเดียดฉันท์
ที่เนานานผ่านเหตุเขตคืนวัน
สารพันผ่านมาอย่าอาลัย

4.แค่คิดหวนนวลนุชสุดสวาท
จะนิราศจรดลสู่หนไหน
จะอยู่ดีมีสุขหรืออย่างไร
เป็นไฉนหนอเธอ…เพ้อรำพึง

5.เรื่องของคนบนทางหว่างวิถี
เป็นฉะนี้…ค้างคา…อาวรณ์ถึง
เหมือนบาดแผลโศกเศร้าต้องเคล้าคลึง
มันทาบตรึงเป็นแผลเห็นแต่รอย

6.เมื่อวันวานผ่านมาหนักหนาหนอ
จะเดินคลอร่วมทางไม่ห่างไม่ถอย
ฉันก็เศษชีวิตกะปริดกะปรอย
ตะวันคล้อยค่อยว่ากันวันพรุ่งนี้.๚๛

สหาย พันจอก
17/04/54

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: