♥ กวีรำพึง


กวีรำพึง

๏ ร่ายบทโศก บทเศร้า และบทสุข
ร่ายสนุก แห่งใจ ให้ใครเห็น
ร่ายชีวิต ร่ายชีวัน อันลำเค็ญ
ร่ายทุกข์เข็ญ แห่งชีวิต ให้ใครดู

๏ ก็เพียงเรา และเรา ก็เท่านี้
ชั่วชีวี แสนสั้น เห็นเห็นอยู่
มีแต่เพียง ตัวเอง ที่เฝ้าดู
ยามหดหู่ ท้อแท้ แต่เดียวดาย

๏ หยิบดินสอ ปากกา มาขีดเขียน
เฝ้าพากเพียร สร้างฝัน บันดาลฉาย
กวีวาด สาดขีด แค่กรีดกราย
วางเรียงราย คำร้อง พ้องสำนวน

๏ ไร้คนรัก ข้างเคียง เอียงแก้มอุ่น
คงหมกมุ่น เศร้าลึก ยามนึกหวน
ห้วงคำนึง แก้มเจ้า ที่เย้ายวน
กระบิดบวน แสร้งอาย ให้ชายเชย

๏ มีเพียงฝัน วันนี้ ที่ได้เห็น
เหมือนดั่งเป็น น้ำคำ ย้ำเอื้อนเอ่ย
จะอยู่ยง คงคู่ กระไรเลย
มีแต่เฉย เหินห่าง แล้วร้างลา

๏ วาดตวัด สะบัดปลาย- ปากกาฝาก
จะทุกข์ยาก ยังคิด เป็นหนักหนา
เจ้านุชน้อง ผ่องศจี ที่โสภา
ด้วยนึกหน้า มองเห็น เป็นประจำ

๏ มายวนเย้า เคล้าขวัญ อยู่ข้างพี่
กระไรนี่ เหินห่าง แล้วงามขำ
หรือเป็นเพราะ หมดบุญ จึงหนุนกรรม
ฤทัยช้ำ เดียวดาย อยู่อาดูร

๏ ดั่งโดดเดี่ยว ในบท สลดโศก
แสนวิโยค รววสิ้น ชีวีสูญ
แม้นมีบุญ หนุนเอื้อ มาเกื้อกูล
จงพอกพูน ด้วยรัก สักคราครั้ง

๏ อิงแก้มอุ่น หนุนเอื้อ เป็นบุญพี่
เจ้ายาหยี วอนว่า อาลัยสั่ง
ได้สบตา เนื้อนวล เย้ายวนจัง
เป็นมนต์ขลัง พี่นึก เฝ้าตรึกตรอง

๏ เป็นบุญขวัญ บุญปลูก ที่ถูกถ้วน
ตามกระบวน แห่งรัก สมัครสอง
จะมอบใจ ให้สาว เจ้าครอบครอง
ตอบสนอง แห่งรัก ภักดิ์นิรันดร์.๚๛

สหาย พันจอก
14/01/54

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: