♥ ห้วงคำนึง


๐ ยามโพล้เพล เวลา สายัณห์ย่ำ
ยังจดจำ ตราตรึง ซึ้งสมัย
วิหคว่อน ร่อนนภา สู่คามัย
เป็นวิสัย ผองชน คนสู้งาน

๐ นกยังรู้ สู่รัง ยังเคหา
ตัวพี่ยา คนจร ร่อนเร่บ้าน
ให้รันทด หดหู่ อยู่เป็นนาน
ไร้สถาน เคียงใจ กระไรเรา

๐ ได้เรียนรู้ อยู่ข้าง หนทางใผ่
ต้องบากบั่น แต่หวั่นไหว ในยามเหงา
ที่มีเพื่อน เคียงข้าง เป็นบางเงา
บางคราเศร้า แต่จิต พินิจครวญ

๐ อยากมีนาง ข้างกาย ไว้อิงแอบ
ก็เจ็บแปลบ ร้าวอุรา ไม่กล้าหวน
เรื่องเก่าก่อน ย้อนหลัง ยังทบทวน
เกิดกระบวน เบี่ยงบ่าย คล้ายเล่นกล

๐ จึงยามนี้ ใกล้ค่ำ ย่ำยะเยียบ
ลมหนาวเลียบ ห้วงฤทัย ใยสับสน
ทะเลใจ ครางครืน คลื่นเวียนวน
บันดาลดล สู่หนทาง อย่างลังเล

๐ เจ้านกรู้ สู่รัง เคหา
ตัวพี่ยา คนจร ยังร่อนเร่
หรือเพราะกรรม ซ้ำซาก ยากคะเน
ให้พบเล่ห์ ลมลวง ห้วงชีวิต.๚๛


สหาย พันจอก
24/12/53

 

Advertisements

3 ความเห็น (+add yours?)

  1. nida
    ม.ค. 08, 2011 @ 10:17:09

    ไม่เคยมีใครมีเท่าใครเท่าเธอ
    ยกให้เป็นที่ 1 เสมอในใจฉัน
    รู้เอาไว้แล้วไม่ต้องคิดจะลืมกัน
    คงไม่ง่ายที่จะทำลาย ความรู้สึกที่ผูกพัน..มั่นคง

    ตอบกลับ

  2. nida
    ม.ค. 08, 2011 @ 10:57:58

    เมื่อมีรัก รู้ว่ารัก นั้นมีค่า
    เมื่อสิ้นรัก รู้ว่ารักนั้นยิ่งใหญ่
    เมื่อรักเธอ รู้ว่าเธอ อยู่ที่ใจ
    เมื่อจากไกล รู้ว่าใจ อยู่ที่เธอ

    ตอบกลับ

  3. สหาย พันจอก
    ม.ค. 08, 2011 @ 15:23:33

    แทงค์หลาย ๆ

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: