♥ กล่อมใจ..อาลัย..ครวญ


ในค่ำคืน ราตรี ที่หงอยเหงา
มีความเศร้า เคียงข้าง อย่างหนักหน่วง
เผ้ารำพึง ถึงยุพา สุดาดวง
ที่เคยรัก เคยหวง อยู่เดียวดาย

ห้วงคำนึง รำพัน ปั้นอักษร
ศุภกร เรียงร่าง พลางเพลงร่าย
ถึงเนื้อนวล สงวนงาม ตามกรีดกราย
ที่มาดหมาย มุ่งมั่น ถึงจันทร

เจ้าอยู่สูง เพียงฟ้า พญาหงษ์
ทั้งเอวองค์ ยวนยิ้ม ปิ่มภัสสร
เป็นเนื้อนวล สงวนงาม ตามรานรอน
มาเว้าวอน ห้วงคนึง จนตรึงตรา

หมายนุชน้อง ดังปอง ปทุมเมศ
ในขอบเขต แดนดิน ถิ่นทั้งหล้า
คิดใคร่ครวญ นวลใย ที่ำไกลตา
ดั่งปักษา โผผิน บินลับลอย

ก็ตัวพี่ เพียงดิน ถูกหมิ่นหยาม
ถ้าเทียบตาม เวิ้งฟ้า แล้วค่าด้อย
แก้วเทียบเพชร คงพ่าย อย่างหลุดลอย
เพราะบุญน้อย หนักหนา ระอาครัน

แม้นจะเติม ให้สม อารมณ์รัก
คงหน่วงหนัก เกินเข่น เป็นแม่นมั่น
เปรียบกระต่าย ย้ายลีลา ใฝ่หาจันทร์
คงแค่ฝัน มิสุขสม อารมณ์จินต์

ใจเอ๋ยใจ…กล่อมใจ ให้หยุดพัก
เพราะพ่ายรัก ชั่วชีวี ไม่มีสิ้น
รอภพหน้า ชะตานำ ค้ำชีวิน
สมถวิล สักครา คำว่ารัก.

สหาย พันจอก
24/12/

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: