♥ นาฎการที่ลานรัก


ดังเวียนว่าย ธารา ณ คราวนั้น
จมห้วงฝัน ผนึกใน ฤทัยหวาม
ยังวนเวียน เรียนรู้ ใช่ครู่ยาม
ร่าเริงตาม ครรลอง ของหัวใจ

ฝูงมัจฉา ได้วารี ที่เย็นฉ่ำ
ย่อมผุดดำ เริงร่า หน้าฝนใหม่
และหญิงสาว ย่อมร่าเริง บันเทิงฤทัย
กับความรัก สดใส ใจลำพอง

หนุ่มใจเปลี่ยว อยู่เดี่ยวโดด มานานนัก
อยากได้รัก มาเคียงคู่ อยู่เป็นสอง
แต่รักผ่าน นานเนิ่น เกินครรลอง
สุดประคอง รักพา ล้าเต็มที

หนองน้ำเก่า หน้าแล้ง เริ่มแห้งขอด
เห็นตลอด มัจฉาหน่าย คล้ายจะหนี
แต่ต้องทน อับจนใจ กระไรดี
สุดท้ายมี ความตายเยือน เป็นเพื่อนกัน

รักจึงเหมือน ฝูงปลา หน้าน้ำหลาก
ยิ่งรักมาก ยิ่งเริงรื่น ชื่นสุขสันต์
พอเนิ่นนาน รักมาแหนง แคลงใจพลัน
หนองน้ำนั้น หน้าแล้ง ปลาแห้งตาย.

สหาย พันจอก
18/12/53

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: