♥ หน่ายรัก


นิราศร้าง จางรัก ที่หักเห
ด้วยรวนเร จืดจาง บนทางฝัน
เกินดวงจิต คิดปลูก ความผูกพัน
ความรักอัน ลอยเลื่อน ย่อมเคลื่อนคลา

แม้นจริงจัง มักมาก ยากจะสู้
ได้รับรู้ เรื่องรัก มักผวา
กลิ่นหอมกรุ่น จุนเจือ เคยเผื่อมา
กลายเป็นยา รสขม ตรอมตรมใจ

ร้อยดนตรี ร้อยบุปผา มาแผลงฤทธิ์
ก็ไม่คิด ว่ารัก จะยิ่งใหญ่
อีกร้อยรส มาลา สุมาลัย
ได้ชื่นใจ รสรัก จักลืมเลือน

แต่รสร้อย ถ้อยคำ ที่เคยหวาน
เคยเจือจาน มั่นฤทัย เกินใครเหมือน
เมืือเจอจน จิตใจ เริ่มแชเชือน
ต้องบิดเบือน หน่่ายแหนง เคลือบแคลงใจ

รสที่หวาน ปานน้ำผึ้ง กลายเป็นขม
มีแต่ลม ลวงหลอก ปอกลอกใส่
ได้รู้เช่น เห็นจริง ทั้งเนื้อใน
ย่อมไม่ไหว รสรัก มักชิงชัง

ต้องอำลา ล้าแรง ฤทธิ์แห่งรัก
ทั้งแสนหนัก ปวดเหลือ ทั้งเนื้อหนัง
รักต้องทน ปนสู้ อย่างอินัง
เจ้าร้อยชั่ง ทำป่วน พี่รวนเร

ขอโบกมือ บ๋าย บาย หน่ายคำรัก
อยากขอพัก ห้องใจ ไม่หันเห
จะขอห้าม ดวงใจ ไม่โยเย
ไม่ซวนเซ แปรพักตร์ ไปรักใคร.

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: